Zaman boşlukları arasına sıkışmış bizler bir zoru başardık ve bir araya gelip ilk okumayı gerçekleştirdik. Katılan bütün Üst kat ekibine teşekkür ediyorum.
Tanrım ne zor birsey bu zamansızlık. Yapacak ne çok şey varmışta yokmuş gibi.
Evimizin çıtırdayan merdivenleri beni uyandırdı. Nir ile su kalkmıştı. Akşamki o insanı delirten, bir daha bir daha beni ye diye bağıran "cup cake" lerin yaratıcısın suratı biraz daha düzelmişti. Nir bayılmaya 1 dakika kala Lara'nin yatağına gittiği için kendini şanslı hissettiğini söyledi. Sonra erkenden yola çıktılar.
Ekrem bütün "Turkish" nevaleyi unutup gitti. Sadece unutulan bu mu, Mahmut ile Özgenin getirdiği şarap buzlukta kendi kendisini patlatarak açmış ve dona kalmıştı. Siz siz olun bir daha böyle durumlarda derin dondurucuya birsey koymayın.
Bana kangal kangal sucuk, onlarca yumurta ve bir torba Torkish pide kaldı.
Lost Highway de, uykusuz bizlerin filmi gece 3'e kadar seyretmeye kalkışmasıyla güme gitti. Hatta CD sonun da takılınca filmin sonunuda seyredemedik. Uyku ve film arasında direnmekte güzeldi.
Ikinci prova Cuma akşamı 17 kasım, film çekimi 18-19 kasım da gerçekleşiyor. Umarım bir engel çıkmaz. Hersey istediğimiz gibi olur. Tek istediğim o haftasonu yağmur yağması, bakalım Tanrı beni ne kadar seviyor.
Keşke bir kaç resim çekseydik. Iyi olurdu. Çekimlerde bunu unutmayalım.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)

No comments:
Post a Comment